บทที่ 44 บทที่ 11***

ดวงตาสีเข้มพินิจพิเคราะห์ใบหน้าหวานเรื่อยลงไปยังลาดไหล่มน แม้ว่าบัวรินจะดูบอบบางหากแต่มีน้ำมีนวล ไหล่มนกลมกลึงนุ่มมือยิ่งนัก

คุณหลวงลูบฝ่ามือลงไปตามไหล่จนถึงฝ่ามือหยาบกร้านจึงทำให้รู้สติว่าบัวรินเป็นเพียงทาสขัดเบี้ย หาใช่แม่หญิงดีเรือนใดไม่

“มึงรักชอบชายใดอยู่หรือไม่”

“ไม่เจ้าค่ะ”

“แล้วเคยจูบ...